بابک...
خیابان نیست که از همان راهی که آمدی بروی... بفهم... این لعنتی اسمش دل است...
بابک...
وقتـی تَمـــامـ اِحســـاس دِلتنگـیتــ را بــا یـک بـه مَــن چــه پــاسـخ میگیـــری بـِـه کســی چـِــه کـِــه چِقـــدر تَنهـــــایــی !!!
بابک...
هــر بــار کـه چـشمـانـت را می بــندی و بــــــاز میـکنـی ، بیشــتر شـــک می کــــــنم که مــرگ و زنــدگــی ، فــقط دسـت ِ خـــدا بـــاشـد !!!
بابک...
من نمک گیرِ لبانِ شـور و شیرینِ تو ام شاعرِ شوریده یِ مـوهایِ پرچینِ تو ام من لبالب از لبانت بــوسه ها برچیده ام مست ازآن پیمانه های خنده آگین تو ام
بابک...
کاش بــاران بــودم تــا نــم نـمک؛ دست هــای تـــو را، کـه بـــوی... "بـه" مــی دهـند مـی بــوییدم و مـی بــوسیدم و لـحظه، لـحظه زمـان تـکرار مـی شد
بابک...
کسی که نداشته هایت را بهانه میکند بهتر است او را هم نداشته باشی ....
بابک...
تا پاکی و سادگی مرا پیش ببر تا کلبه ی بی ریای درویش ببر ای لهجه ی خیس ابرها ای باران دستان مرا بگیر و با خویش ببر ... من باشم و تو باشی و باران ،چه دیدنی ست بی چتر،حس پرسه زدن ها نگفتنی ست پاییز با تو فصل دل انگیز بوسه هاست با تو صدای بارش باران شنیدنی ست! خیسم شبیه قطره های باران،شبیه تو تصویر خیس قطره ی باران کشیدنی ست این جاده باتو تا همه جا مزه می دهد... این راه نا کجای من وتو رسیدنی ست؟! باران ببار...بهتر از این ها نمی شود من باشم و تو باشی و باران، چه دیدنی ست... ..
بابک...
میدانی! جلوتر از زمان رفتن یعنی بیشتر دوستداشتن، بیشتر مهربان بودن! جلوتر از زمان رفتن یعنی بیشتر گام برداشتن، تلاشکردن لحظههای شاد را بیشتر دیدن خندهها را بیشتر کردن جلوتر از زمان، یعنی بیشتر حسکردن، نگاهکردن حتی بیشتر شکرگزار بودن، جلوتر از زمان، یعنی، پشت و روی دنیا را دیدن! کشفکردن، آفریدن، زندگیکردن جلوتر از زمان یعنی از عشق هم پیشیگرفتن!
بابک...
فــرعــی که میگویمـــ به بن بستـــ میرسیمـــ بگذار راستـــ و مستقیمــــ بگویمـــ ؛ دلــــــتــــ ـ ــنـــگـــ ـــ ــم
بابک...
گـاهـی بــایـد رفـت ، و بعضـی چیــزهــای ِ بُـردنـی را ، بــا خــود بــرد ! مثل یــــــاد.. مثل غــرور.. و آنچـه مـانــدنـی ست را ، جـــا گــذاشت... مثل خاطره.. مثل لبخند.. ... رفـتـنت ، مـــانـدنی می شود ، وقـتی که نبـــایــد بــــــروی ، بــــروی... و مـانـدنــت ، رفـتنی می شود ، وقتی که نبــایـد بمـانی ، بمــانی...
بابک...
وَ چـہ احــ ــسـاس قَشَـ ـنگیــســت ڪہ در خَـلـوت خــود، یــ ــاد یڪ دوسـت تــ ـو را غَـ ـرق تَمــ ـاشــ ـا ســ ــازَد ......
بابک...
دوستت دارم” تکیه کلام تو بود من بی جهت به آن تکیه داده بودم…!!!..
بابک...
بـه زنــدگـی ِ پـس از مـرگ ، اعتــقاد دارم... از روزی کـه رفــته ای... هــر روز ، مـی میــرم و زنـــده مــی شــوم !!!
بابک...
نـالـه ی عـاشـقـانـه ای بـیـش نـیـسـت تـرانـه ی بـی مـن مـرو. مـثـل نـیـلـوفـر پـیـچـیـده ام بـه دسـت و پـات اگـر مـی تـوانـی بــرو . . .
بابک...
جـــــا خــــوش کــــرده ای دَر تــَــمامِ عاشِـــقـــانه هـــــام میــــخواهـــم از نـــوشتــن استــِعفــا بـِـدَهَـــم امــــا نـــه تـــو رهـــا میکنــــی دلـــــم را نــــه شـــاعـــرانـــه هام دل میـــکَننـد از تــــو... ..