اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

امروز بدون ِ هیچ وحشت و هراسی، دستهایم را زیر ِ ساطور ِ سکوت میبرم .

از گوشه ی دنج فکر های من بیرون برو!



اینجا جای هر کسی نیست.

لکنت قلم دارم!!...

همین است که من باران را دوست دارم ،

و باران ،

دامن زدن به دلتنگی های مرا!

همین است که باران ،

عطر خوش سیمان نم زده می پراکَنَد در فضای بی انتهای نفسم !....

من و پاییز .

رگبار می شوم اینبار برایش

به یمن عاشقی هایی

که ضرب شده اند در هم ...

واژه های "شکر" را

چگونه می توان نوشت ،

که حقشان ادا شود؟!

اینجا فقط قهوه و فنجان لب به لب میشوند،آن هم خیلی تلخ

سکوتی ژرف تمام تنم را احاطه کرده است.

سلااااام #علیرضا

خوش اومدی