اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دل توشته هایم را چه کنم....

در سردی زمستان دستهایت؟

نامه هایم از سفـــــر می آید و من نیســتم

روزی که تو آمدی

به چشمان پریرویان این شهر

به صد امید می بستم نگاهی

مگر یک تن از این ناآشنایان

مرا بخشد به شهر عشق راهی

دلم برات تنگ شده