اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نگاه زیبایت را مهمان دلم کن

خسته از واژه های تکراری و لحظه های

تکراری و سکوت و انتظاری که در زندگی ام

حکمفرما شده است.

که چرا....

صبح تا نیمه شب منتظری

همه جا می نگری

خدایا

ممنونم

روز و شب

دو چشمم بباره

روي ويرانه هاي اميدم