ببین به چه روزی افتاده ام

برای مشتی سوگند کاغذی !

نه

دیگر قسم نخواهم شد

بیا



فرصت کوتاهست



در آخرین شامگاه پلک هایم



حوصله چشمهایت



مرا به تبار سپیده می برد

تا عشق ملامت نشود ...

نزدیکم نیا !

بوی نا می دهم

این روزها

کپک زده ام به زندگی

تویی که نمیدانم کجایی

در کدام جغرافیا از این خاک انتظارت را می کشم

لعنتی

دست هایم را گرم نکن