اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این درختان بی ریشه



فرزندان کدام پاییزند



که اینگونه بهار را



به سوگ نشانده اند .

تقدیراواین بود:تصویری ازیک مرددرقاب تنهایی

وتن به تن بیستون از بی تیشه فرهادگریست...

در سرابی که غزل عریان بود...

من مسافر بودم