اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

یادم یکی بود با همین اواتار كه اسمش رو هم این طوری مینوشت {من علیرضا هستم}

سحررا دوست دارم


به شب

وقتی





















تو دهنی می زند .

هنگام بارش باران

در زیر یک چتر

تصویر تو

درون قاب روی دیوار می زند لبخند

اشک من

باز ،خود شیرینی می کند

مرگ

به خورشید

چراغ سبز

نشان می داد

سفر بي همسفر خوب
يعني
هيچ.

سه تار را که در آغوش می گیرم

بی تو

خون گریه می کند

نكند! او را هم
خواب ربوده باشد!؟