اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سلام مهتاب....

سنگین سنگینم

از خاطرات مرده‌ای که گاه یا بی‌گاه

با جامه‌هایی شوخ می‌آیند

در می‌زنند و می‌گریزند از نگاه من.

دلتنگی‌ام را

گنجشک‌های پارک هم فهمیده بودند.

موسقی دریا

اشک بچه ماهی ست

بر قلاب ها

در پی آزادی...

جز آنکه خیس شوم.