اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کسی که از عشق محروم باشد، با انسانیت بیگانه است

ای عاشق اسمت شیرین است
دوست فرهاد شیرین است
هدیه ای که از دوست می رسد
از عسل تازه شیرین است

چشمانت
چشمانت هستی ام را به دار می کشند
روحم را تا کجا می برند چشمانت
زندان تاریکیست سیه چشمانت
از محبس چشمانت رهایم کن

چته داداش؟! چرا اینهمه تو خودتی! بیا با ما باش!
با توام ...................

(بیچاره چشمم که هر شب بی تو نگاه میکند و میگرید .تا صبح تک تک ستارها رو میشمارد و گریه میکند/تو جدایی را اختیار کردی اما شبها وصبحها قلم دردفتر شرح جداییت را مینویسد وگریه میکند)

اونی که هر روز به من سر میزد امروز به من سنگ میزنه.
اونی که امروز به من سنگ میزنه به بیگانه ها سر میزنه.
بیگانه اکه سنگ بزنه دردشو میشه تحمل کرد.
ببین منو حرف من اینجاست سنگهارو دوست میزنه.

حضرت مولانا