اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

گاهی یواشکی نگام میکنه .........

کشت مرا.....

هااااا چه دوس بدی

میان برگ ماه، درانتهای نامه می پیچم

برای دستهایت چوری و یک حلقه انگشتر

دلم را درمیان نامه ام پچیده می یابی

کنار نامه های دیگرت ، هرروز پشت در

درآن خلوت که از ابرخیالت ماه می تابد

تورا با سطرسطر نامه هایم میکشم دربر

میان برگ ماه پیچیده تقدیم تو میدارم

دوگلدان،شمعدانی، قالی و یک دسته نیلوفر

ولی حس می کنم یک روز درغُربت دل عاشق

دورازچشم تو می میرد کنار نامه ای آخر

چرا بی اعصابی عزیز من ؟!