اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اشک من ستاره می شود

دیگر مبخش بر من احساس دوست داشتن جاودانه را..

با یک مشت خاطره های خوب و بد

مگه میشه تا ابد زندگی کرد

همه جا اشکم سرازیر ِ و دل از زندگی سیر ِ

و انگار این روزها

دل داره میمیره و میره پی کارش..

تو دست های تو گل کردم

بزار با گریه پر پر شم....

واین قصه تکراریست......

تنهایی آنقدرها هم بد نیست ..

تو بردی.....

بگو همه هورا بکشند....