اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نمیدانم کدام درد بزرگتر است...

دردی که آن را بی پرده تحمل میکنی!!!!!!!!

یا دردی که به خاطر ناراحت نکردن معشوقت در دلت میریزی و تاب می آوری!!!!!!

عشق بازی میکنم باسکوت ...........

واژه ها نامردند.............

گاهی تو.......

گاهی یادتو........

گاهی غم تو.....

آخر این "تو" کار مرا تمام میکند !!!!

قلب نیست این لعنتی!چیزیست در دلم آویخته به بندی تاب میخورد بین بغض های من ودردهای زندگی!!!

نه می ایستد که راحتم کند.....

نه میتپد که ماتم تورا کم کند......!!

این بی انصافی نیست....برای این همه عشق ....برای اینهمه صبر.....

دنیا پاسخت چیست برای اینهمه درد!!!!!!

در من پرنده ای هست که دیگر به هیچ درختی اعتماد ندارد

آرزوهایم هوایی میشوند....

به باد میروند..

دودمیشوند..

پروردگارا! تو تكراری ترین " حضور " روزگار منی ومن عجیب به آغوش تو از آن سوی فاصله ها خو گرفته ام...

آرامش توهمان دوردستهاست.....

قلب ناآرام من روزی منفجرخواهد شد.....

درمنطقه بی امن جهان!!!!!!

گفتی بیا..!!!زندگی زیباست...!!

دویدم..بی امان..امامگر نمیدانستی !!!!

در تاریکی دیروز آنقدر سیاه شده بودم که هیچ نمیدیدم!!!

هیچ چیز زیبایی نبود..

میان ازدحام خاطره هایت....به جنون رسیدم!!

بی حضورتو چه آسان درخود میشکنم.....

لحظه هایم دود میشوند......میمیرند...ومن هنوز منتظریک معجزه ام.....

کاش زمان را بازگشتی بود!!!

چه سرابی،همه اش چهره ی آرامش توست...