اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نت قطع شده یود

فقط بوئیدنت برای یک عمر

مرا کا[!]ت.....

به هيچ صراطي مستقيم نيست ! دلي که بي تاب ِ نوازش ِ



سر انگشتان



تـــو باشد...

ووووووووووی! چیزی شده صدفی, آیا؟!

چه آهسته ، آهسته گام می زنی روی ثانیه های من.

پرم شکست تو اين قفس

تو اين غبار . تو اين سكوت

چه بي صدا . نفس نفس

صدآے پــاے تـــو در خواب و بیـــدارے به گوش مے رسد هنـــوز.

تـــو در کـــدام گـــوشه از اتاق قلبـــم سُکنـــا گرفته اے

که این چنین از چشمــــانم دور مانده اے.؟

کاش روزی میفهمیدم آسمان از چه غمگین میشود.

انگاه که دلم گرفت، دلم شکست آسمان هم ابریست...

در دلم غوغایست در دلش فریادیست.......

که نه من میدانم و نه او میداند..

سلام اخمووووو..صدف نیس دوره غم میگردی باز

شانه به شانه با تو راه می آیم
آن زمان که پاهایم خسته شد
در گوشه ای مینشینم و سر به روی
شانه های میگذارم که همسفر شانه هایم شد