اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو خواهی آمد و اعجاز خواهد آمد...

خوب که نگاه می کنی...

کسی نیست...

مهمان ناخوانده...

سلام تنهایی...

سرنوشتی مبهم سرگذشتی مرموز

جسمم غزل است اما روحم همه (( نیما )) یی ست

شاید هنوز نفسی در نفسش جا مانده باشد..

گـا هـی هـسـت

گـا هـی نـیـسـت . .