اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زندگی تکثیر ثروتی است ک نامش محبت است.

امان از عدل ناپیدا

بخواب آروم عسل بانو
که بی تو ساکته اینجا

ولی راحت شدی انگار
از این بی رحمی دنیا.

گم میشوم

آری از پشت کوه آمده ام...

از تمام دنیا...

وایییییی چه جالبه......