اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من تا ابد بازنده ام

اما تو بشنو این سخن

من عاشقم،تا زنده ام

ای کاش می شد جابجا شویم

ولی حیف که نمی شود

آخر من گنهکارم!

درها را می بندم

و به درون خانه می آیم

چشمانم را باز می کنم

فکر می کنم تابستان است

صدای ریزش برگهای دفتر عمرم

و عشق با همه ی عشق

پُر از سکوت خالی بود

شنیدن شرشر باران

و حسرت یک روز آفتابی ست

ببخشید یکی از عکساتون برداشتم برای اواتارم