اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خموشم

عشق

آن سوی من

آن سوی تردید

دلم را گرفت

رفت

ایکاش می توانستم به باوری

از تو برسم..........

چشمان من

اجاق خاموش است

لال تر از وادی بی گذر باد

اینجا

چشمان گویا افسانه ای بیش نیست

دست وپاگیر تر از تاریکی

واتاق بی دیوار تنهائی ام

به اندازه خاطراتی که عطر تورا می دهند

بزرگ می شود

هیچکس شبیه تو نیست

نه من

ونه دیگری