اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

افسوس



عاشق شدن گناه است

گناه بزرگی که کفاره اش يک عمر گريستن است

الان نوشته های قبلیم و خوندم همش شبیه همن

تلخ تلخ....

تو
می آیی
و
نگاه لرزانم
با
ستاره هایش
روی بوسه هایت آرام می گیرد.
تو
می آیی با نهایت عشق

شب آمد و شد اول بیداریها

من فقط...

پرنده های خیالم به فکر بال و پرند

از نگه کردنت احوال تو را می دانم
دل غربت زده ات
بی نوایی تنهاست
من و تو می دانیم
چه غمی در دل ماست