اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

رفتی

درست زمانی که

دوست داشتنت را

اعتراف کردم!

قرارِ دیدار ما

وقت دلتنگی

نرسیده به گریه بود...

تو به دلتنگی نرسیدی

و

من از گریه گذشتم...!

اگر زودتر آمده بودی
شربت اناری بود

که از دستم روی لباست بیفتد

و با عصرمان حل شود.

من سبکتر از خیال ،


منزوی تر از تمام منزوی تران عالمم!!!


سایه ام مرا به دوش می کشد ،


از این به بعد !!!

پاییز
غروب را به زمین می کشاند
من تو را به شعر


@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪