اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

آرزوهایم هوایی میشوند....

به باد میروند..

دودمیشوند..

پروردگارا! تو تكراری ترین " حضور " روزگار منی ومن عجیب به آغوش تو از آن سوی فاصله ها خو گرفته ام...

آرامش توهمان دوردستهاست.....

قلب ناآرام من روزی منفجرخواهد شد.....

درمنطقه بی امن جهان!!!!!!

گفتی بیا..!!!زندگی زیباست...!!

دویدم..بی امان..امامگر نمیدانستی !!!!

در تاریکی دیروز آنقدر سیاه شده بودم که هیچ نمیدیدم!!!

هیچ چیز زیبایی نبود..

میان ازدحام خاطره هایت....به جنون رسیدم!!

بی حضورتو چه آسان درخود میشکنم.....

لحظه هایم دود میشوند......میمیرند...ومن هنوز منتظریک معجزه ام.....

کاش زمان را بازگشتی بود!!!

چه سرابی،همه اش چهره ی آرامش توست...

ذهن آشفته مرا لبریز از خاطره کردی :

از نگاه عاشقانه ی تو خیره شدم به چشمان زیبایت ،

از سردی لحظه ها گذشتیم ،

از " من " و " تو " رسیدیم به " ما " ی افسانه ها .

و ناگهان چه بی رحمانه تازیانه زد ، جدایی .

" او " ماند و یک دنیا دلتنگی .

قلب بی تابم را می گویم .