اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو بردی.....

بگو همه هورا بکشند....

چرا نمی فهمی ...؟؟

همچون قطاری که دودش میگردد....

من میرفتم ...

دلم برمیگشت ....

یک نفــر پیدا نمی شود
که دست زیر چانه ام بگذارد
سرم را بالا بیاورد و بگوید
حالا تـــــــو برایم بگو ...

بعد این همه سال

چشمانم

هنوز کودکند

شب ادراری دارند...

اختلاف نداریم...درسته؟