تو کجایی سهراب؟ آب را گل کردنند ... چشمها را بستند و چه با دل کردنند... وای سهراب کجایی آخر؟ زخمها بر دل عاشق کردنند خون به چشمان شقایق کردند! تو کجایی سهراب؟ که همین نزدیکی عشق را دار زدنند...همه جا سایه ی دیوار زدنند... وای سهراب دلم را کشتنند