مرسی

دوتا نگاه به هم گره خورده بودن ؛ آروم
زمزمه های پنهانی ..
نفس های کش دار..
و سکوت من و پنجره ایی که خیس شده بود ..

نباشد..

چشمها را ببندی و عمیق و پردرد آه بکشی..

نباشد
بغض مزه مزه کنی ..

بغض تنها که نیست.. درد و ویرانی هم به دنبالش می آیند..

شعر آمدنت را گنجشک ها از بر بودند ..

خیلی وقت نیست ..
اما پنجره هم ..
شمعدانی ها ..
امان از درد مشترک