می نویسم از شب...
از تاریکی...
ازنور سفیدی که از عمق آسمان تاریک شب می تابد
و درونم را روشن می کند
خیالم را به پرواز در می آورد
و زندگی ام را معنایی تازه می بخشد
معنایی به زیبایی عشق
به زیبایی آرزو
به زیبایی رویای شیرین با تو بودن
این منم که جز شنیدن آواز گذر زمان آرامم نمی کند
در كابوس تنهايي‌هايم
بر ويرانه ی آرزوهايم
نقش تو را با سر انگشتان خسته‌ام مي‌نگارم
دلم براي خاطراتم تنگ شده
براي لحظاتي كه يادشان را برايم به يادگار گذاشتي
دلم براي ديواري تنگ شده كه مثل يك سد
روي اين احساسات بي‌منطق كشيده بودم
و براي تو خرابش كردم
من از اي كاشها مي‌سوزم
نگو گفتنني‌ها شنيده شده
و فرصت‌ها تموم شده
من هنوز و هميشه به تو دلخوشم و محتاج
به من نگو
نگو كه رهسپاري
دلم براي خاطراتم تنگ شده
برای امیدها و آرزوهایم
برای رویاهای آینده ام

دوستت دارم...

شوما از الان داری گره میزنی؟