arash
یادگار تن گرم تو و نوشین لب توست این همه داغ که بر جان غم اندوخته است
arash
این پست را سکوت می کنم تو بنویس ! . . . تــــــــو بنویس . . . . از دلتنگی هایتــــــ ، از دردهایتــــــ ، از هرچه دلتـــــ می گوید ! . . . بنویس برایـــــــــم . . . . . "هرکس هرچی دل تنگش میخواد بگه"
arash
زندگی یعنی همین لبخند تو / عشق یعنی یک نفر مانند تو مرحبا بر عشق تفسیرش تویی/ آفرین بر آسمان ماهش تویی . . .
arash
آسمون که می باره انــــــــــگار دلم نفس می کشه... دلم پا به پای جمله ها عاشق میشه یاد می گیرم که زنـــــــــــــــــدگی؛فرصـــــــــــــــــــــــــــــت همین نفس هاس. خدایــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــا من آسمون دلم رو می سپرم به خودت نفس کشیدن تو هوای خودتو بهم یاد بده.
arash
دانم که اشک گرم تو دیگر دروغ نیست چون مرهمی ، صدای تو با درد من یکی است
arash
نه از آشنایان وفا دیده ام نه در باده نوشان صفا دیده ام زنامردمیها نرنجد دلم كه از چشم خود هم خطا دیده ام به خاكستر دل نگیرد شرار من از برق چشمی بلا دیده ام وفای تو را نازم ای اشك غم كه در دیده عمری تورا دیده ام دگر مسجدم خانه توبه نیست كه در اشك زاهد ریا دیده ام نه سودای نام و نه پروای ننگ از این خرقه پوشان چه ها دیده ام طبیبا مكن منعم از جام می كه درد درون را دوا دیده ام حریم خدا شد چه شبها دلم كه خود را ز عالم جدا دیده ام از آن رو نریزد سرشكم ز چشم كه در قطره هایش خدا دیده ام برو صاف شو تا خدابین شوی ببین من خدا را كجا دیده ام…
arash
مي دانـــم داشتنـت آرزوي محاليست ... امـــا به دوست داشتنـت که مي توانـم افتخــار کنـــم ...!
arash
قوانین علم را به هم زده ای! نبودنت وزن دارد ! تهی … اما .. سنگین!
arash
خط زدن بر من پایان من نیست آغاز بی لیاقتی توست
arash
بوي مهرباني مي آيد, کجا ايستاده اي؟ در مسير باد؟
arash
خورشید حق دارد خروس حق دارد ساعت حق دارد یکروز تا صبح بخوابد اما تو حق نداری بوسه صبحگاهی مرا فراموش کنی و مرا بی ترانه و لبخند به اداره بفرستی...
arash
آنقدر مرا سرد کرد... از خودش... از عشق... ... که حالا به جای دلبستن یخ بسته ام... آهای... روی احساسم پا نگذارید!!!! لیز میخورید...
arash
میان ماندن و نماندن فاصله تنها یک حرف ساده بود از قول من به باران بی امان بگو : دل اگر دل باشد ، آب از آسیاب علاقه اش نمی افتد
arash
گاهی یک عصبانیت، بیست سال انسان را به عقب می اندازد.