زن که باشی همه دیوانگی های عالم را بلدی...

زمانی گزروس به کورش بزرگ گفت
چرا از غنیمت های جنگی چیزی را برای خود برنمی داری و همه را به سربازانت می بخشی.

کورش گفت اگر غنیمت های جنگی را نمی بخشیدیم الان دارایی من چقدر بود؟

گزروس عددی را با معیار آن زمان گفت.

کورش یکی از سربازانش را صدا زد و گفت برو به مردم بگو کورش برای امری به مقداری پول
و طلا نیاز دارد.

سرباز در بین مردم جار زد و سخن کورش را به گوششان رسانید.

مردم هرچه در توان داشتند برای کورش فرستادند.

وقتی که مالهای گرد آوری شده را حساب کردند ، از آنچه گزروس انتظار داشت بسیار بیشتر بود.

کورش رو به گزروس کرد و گفت :
ثروت من اینجاست.
اگر آنها را پیش خود نگه داشته بودم ،
همیشه باید نگران آنها بودم .
زمانی که ثروت در اختیار توست و مردم از آن بی بهره اند؛ مثل این می ماند که تو نگهبان پولهایی که مبادا کسی آنها را ببرد

..................