در همه خلوتِ صحرا
به ره‌اش
نارونی نيست.

چه بگويم؟ سخنی نيست.


پشتِ درهایِ فروبسته
شبِ از دشنه و دشمن پُر

به کج‌انديشی
خاموش
نشسته‌ست.


بام‌ها
زيرِ فشارِ شب
کج،
کوچه
از آمدورفتِ شبِ بدچشمِ سمج
خسته‌ست.


چه بگويم؟ سخنی نيست.
در همه خلوتِ اين شهر، آوا

جز ز موشی که دراند کفنی
نيست.



وندر اين ظلمت‌جا

جز سيانوحه‌یِ شومرده زنی
نيست.



ور نسيمی جنبد

به ره‌اش
نجوا را
نارونی نيست.



چه بگويم؟
سخنی نيست...

شاملو.

واقعا /خیلی قشنگ بود../

ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلام عزیزم صبج عالی متعالی

khosh omadi

سیمین بهبهانی از شعر ارزو.

سلام عزیز