سپهر
یاد بگذشته به دل ماند ودریغ نیست یاری که مرا یاد کند دیده ام خیره به ره ماند و نداد نامه ای تا دل من شاد کند
سپهر
مـــــن بــه آمـــــار زمــــین مـــــشکوکم اگـر ایـــن ســـطح پـــر از آدم هاســـــــــت پـــــس چرا ایــن همـــه دل ها تـــــــــنهاست چه کســـی می دانــــد که تـــو در پـــیله تـــــــــنهایی خود تـــــــــنهایی چه کســـی می دانــــد که تـــو در حســـرت یک روزنــه در فردایــی پـــیله ات را بگشـــا آبی دریـــــاها تـــو خــود دریـــــایــی تـــو بــه انــــدازه پـــرهای همـــه پـــروانه ها زیبـــــایــی
سپهر
سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام
سپهر
شبوخ....................................ش
سپهر
اره زندگی همینه! تلخی و تاریکی و تنهایی هم توی زندگی هست. این ها مثل زمستون میمونند، زمستون هم جزِء طبیعته
سپهر
درشبی تاریک که وداعی رنگ آغاز بود صدایی رنگ سکوت بود تو را دیدم نفهمیدم
سپهر
خدایا! دستانم خالی ست و دلم غرق در آرزو... یا با قدرت بی کرانت,دستانم را توانا ساز یا دلم را از آرزوهای دست نیافتنی خالی کن!
سپهر
آشفته ولی خفته در این خلوت خاموش..... او زاده غم بود و ز غم های جهان گشت خاموش !!!
سپهر
عمری که عجل در پی آن می تازد *** هر کس غم روزی بخورد می بازد
سپهر
خود را به که بسپارم وقتی که دلم تنگ است پیدا نکنم همدل دلها همه از سنگ است
سپهر
زخم هایم به طعنه می گویند: دوستانت، چقدر با نمک اند!