سپهر
بلندترين شاخه درخت 1كلمه را ميفهمد وانهم تنهاييست ...
سپهر
هر قدم از تو دور بشم ، یه قطره اشک رو گونمه... اونقدر از تو دور بشم ، که دنیا رو آب ببره
سپهر
میگویند شکستنی رفع بلاست ، ای دل تحمل کن شاید حکمتی است
سپهر
قدش به عشق نمیرسید غرورم را زیر پا گذاشت تا برسد
سپهر
به همان قدر که چشم تو پر از زیبایی است ، بی تو دنیای من ای دوست پر از "تنهایی" است
سپهر
در حسرت دیدار تو ام گفتم تا بدانی / از من تا تو صد سال راه است و جدایی / حال شب است و غم و "تنهایی" / افسوس که نیست برایمان هیچ راه وصالی
سپهر
آنقدر مرا از رفتنت نترسان .... قرار نیست همیشه بمانیم ! روزی همه رفتنی اند ....
ماندن به پای کسی معرفت میخواد...نه بهان
سپهر
یه بار یه مرده با زنش قهر میکنه بهش زنگ میزنه میگه خانم غذا چی داریم؟ خانم با عصبانیت میگه:زهر مار مرده میگه خوبه خواستم بگم من ناهار نمیام خودت بخور!
سپهر
عشقت را به هر کسی نبخش ! ارزشت را با مقایسه كردن خود با دیگران پایین نیاور، زیرا همه ما با یكدیگر متفاوتیم. اهداف و آرزوهایت را با توجه به آن چه كه دیگران با اهمیت تصورمی كنند، تعیین نكن ، زیرا فقط تو می دانی كه چه چیزی برایت بهترین است. با زندگی كردن در گذشته یا آینده زیستن در زمان حال را از دست نده حتی اگر یك روز در زمان حال زندگی كنی همه روزهای عمرت را زیسته ای. هنگامی كه هنوز چیزی را برای بخشیدن داری، هرگز ناامید نشو. هیچ چیز واقعا به پایان نمی رسد تا لحظه ای كه خودت دست از تلاش برداری. از مواجه شدن با خطرات نترس، زیرا بدین ترتیب فرصت می یابی كه بیاموزی چقدر باید شجاع باشی. با گفتن این كه : یافتن عشق غیر ممكن است مانع ورود عشق به زندگی خود نشو. سریعترین راه دریافت عشق، بخشیدن آن به دیگران است. سریعترین راه از دست دادن آن محكم نگاه داشتن آن است. رویاهای خود را رها نكن. بدون رویا بودن یعنی نامید بودن و نا امیدی یعنی این كه هیچ هدفی نداری. زندگی یك مسابقه نیست، بلكه سفری است كه هر قدم از مسیر آن را باید لمس كرد و چشید.
سپهر
یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد