سپهر
مرا به کار جهان هرگز التفات نبود.........رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست
سپهر
آنقدر به مردم این زمانه بی اعتمادم که میترسم هرگاه از شادی به هوا بپرم زمین را از زیر پاییم بکشند…
سپهر
آنهایی که به بیداری خداوند اعتماد دارند ، راحت تر می خوابند . .
سپهر
دفتر شعرم کنار پنجره ورق خورد شعرم را باد برد و «تو» ... ورد زبان همه ی کوچه شدی .....