سپهر
چه داروی تلخی است ; وفاداری به خائن ، صداقت با دروغگو و مهربانی با سنگدل...
سپهر
دوباره دلتنگی ، بی حواسم از خودم ، چه جوریه که حالم اینجوریه گلم ، برای توست که میزنه بگو که زنده ام . .
سپهر
با يك عالمه فاصله از خودم انتظار دارم به تو برسم ، از اول هم آرزوهايم محال بودند!
سپهر
دلم احساس غم دارد ، دراین انبوه ویرانى ، کمى تاقسمتى ابرى و شاید باز بارانى… دمه دلم گرم
سپهر
ای که از اول جاده به سکوت شدی گرفتار
منو از خاطره کم کن خدانگهدار
سپهر
زياد فرقي نکرده... خودِخودشه فقط اوني که داره باهاش قدم ميزنه " من " نيستم ... !
سپهر
فال حافظ زدنت از پی دل تنگی کیست؟ ما که هر لحظه به یاد تو و دل تنگ توایم.
سپهر
سکوتم را به باران هدیه کردم // تمام زندگی را گریه کردم // نبودی در فراق شانه هایت // به هر خاکی رسیدم تکیه کردم
سپهر
عشق بعضی وقت ها از درد دوری بهتر است / بی قرارم کرده و گفته صبوری بهتراست / توی قران خوانده ام یعقوب یادم داده است / دلبرت وقتی کنارت نیست کوری بهتراست
سپهر
با ادب با همه سر کن که دل شاه و گدا ، در ترازوی مکافات برابر باشد . .
سپهر
سلاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام