منم دلداری بذهههه

موهایی دارم سیاه که فقط تا زیر گردنم می آید.....
و نه شب را به یادت می آورد...
نه ابریشم......
نه سکوت شاعرانه.....
نه حتی خیال یک خواب آرام......
پوست گندمی دارم....
که به گندم نمی ماند....
نه کویر...
و چشمهایی...
که گاهی سیاه میزنند.....
گاهی قهوه ای...
و گاهی که به یاد مادرم می افتم عسلی میشوند و کمی خیس...
دستهایم...دستهایم....
دستهایم مهربانند.....
و هر از گاهی.....
برای تو.....
به یاد تو....
به عشق تو.....
شعر مینویسند....
مرا همینطور ساده دوست داشته باش...
با موهایی که نوازش میخواهند....
و دستهایی که نوازش میکنند.....
و چشمهایی که به شرقی صورتم نمی آیند.../.

ب منم بدههه

زشته

مگه بدهههه