بابا آب داد

بابا نان داد

بابا فقط آب داد و نان داد، مامان عشق داد

بابا گول شيطان را خورد و شناسنامه اش چند بار پر شد. پر شد، خالی شد



خالی نشد.خط خورد. زن ها خط خوردند، مادر ها خط خوردند

دخترها زن شدند، زن ها مادر شدند و خط خوردند

و بابا چون حق دارد، آب می دهد. نان می دهد.

مامان، زوجه

مامان، ضعيفه

مامان، عفيفه

مامان غذا پخت، بابا غذا خورد. مامان لباس را اتو کرد، بابا لباس را پوشيد و
رفت بيرون ...مامان ظرف شست، بابا روزنامه خواند.

بابا روزنامه خواند و اخبار دنيا را فهميد ولی نفهميد مامان غم دارد

بابا اخم کرد. بابا فحش داد.آخر بابا ناموس دارد .پشت سر ناموسش حرف بود.

مامان، کار

مامان، پيکار

مامان، تکرار. مامان، بيدار. مامان، دار، سنگ مامان،شهلا.مامان، دلارام.
مامان،افسانه،ليلا

بابا نان می دهد و فوتبال خيلی دوست دارد

بابا رونالدو را از مامان بيشتر دوست دارد

بابا می خوابد، مامان می خوابد. مامان می زايد. مامان با درد می زايد. مامان
شير می دهد، بزرگ می کند، حقير می شود، پير می شود

بابا زن گرفت. صيغه بابا برای مامان طلا گرفت. مامان بغض کرد

مامان رفت. صيغه يعنی رفتم، رفتی، رفت ... مامان برگشت

کسی با بابا کار ندارد. بابا حق دارد. حتی اگر شب ها هم نيايد ولی مامان بايد
با آبرو باشد

د. من ساکت باشم. زن ساکت باشد و مرد آب بدهد، نان
بدهد

بابا "پرسپوليس" را دوست دارد

بابا "آنجلينا جولی" را دوست دارد

مامان، کار

مامان، پيکار

مامان، سرشار از پيکار

مامان، زندان، بيمار، تب دار

بابا خانه دارد، ماشين دارد، ارث دارد، غرور دارد ، زور دارد

مامان روسری دارد ولی ديگر هيچ چيز ندارد. مامان فقط حق مهريه دارد، حق نفقه
دارد، حق آزادی دارد. پس بايد ساکت بماند حتی اگر مهريه ،نفقه و آزادی ندارد.

بابا کله پاچه را از زن های زير پل هم بيشتر دوست دارد

مامان خدا را دوست دارد ولی نمی دانم آيا خدا هم او را دوست دارد ؟ پس چرا
مامان تب دارد؟! بابا نمی بيند

نمی بيند که مامان غم دارد، درد دارد

باباهای اينجا هيچ وقت نمی بينند

بابا فقط آب می دهد، نان می دهد و می رود

مساله حقوق زنان فقط مربوط به زنان نيست، مربوط به تمام زندگي ماست

شکر... شکر... شکر،دست راستتو رو سرماهم بکش تا شادی نصیبمون بشه...

این جمله از زبان یه خانوم به نظرم یه کم غیر عادی میاد!! اصلا جالب نیست!

به آنهایی فکر کن که هیچگاه فرصت آخرین نگاه و خداحافظی را نیافتند.
به آنهایی فکر کن که در حال خروج از خانه گفتند :
"روز خوبی داشته باشی"، و هرگز روزشان شب نشد.
به بچه هایی فکر کن که گفتند :
"مامان زود برگرد"، و اکنون نشسته اند و هنوز انتظار می کشند.
به دوستانی فکر کن که دیگر فرصتی برای در آغوش کشیدن یکدیگر ندارند
و ای کاش زودتر این موضوع را می دانستند.

به افرادی فکر کن که بر سر موضوعات پوچ و احمقانه رو به روی هم می ایستند
و بعد "غرور" شان مانع از "عذر خواهی" می شود،
و حالا دیگر حتی روزنه ای هم برای بازگشت وجود ندارد.
من برای تمام رفتگانی که بدون داشتن اثر و نشانه ای از مرگ،
ناغافل و ناگهانی چشم از جهان فرو بستند،
سوگواری می کنم.

من برای تمام بازماندگانی که غمگین نشسته اند و هرگز نمی دانستند که :
آن آخرین لبخند گرمی است که به روی هم می زنند،
و اکنون دلتنگ رفتگان خود نشسته اند،
گریه می کنم.
به افراد دور و بر خود فکر کنید ...

کسانی که بیش از همه دوستشان دارید،
فرصت را برای طلب "بخشش" مغتنم شمارید،
در مورد هر کسی که در حقش مرتکب اشتباهی شده اید.
قدر لحظات خود را بدانید.
حتی یک ثانیه را با فرض بر این که آنها خودشان از دل شما خبر دارند از دست ندهید؛
زیرا اگر دیگر آنها نباشند،
برای اظهار ندامت خیلی دیر خواهد بود !

"دیروز"
گذشته است؛
و
"آینده"
ممکن است هرگز وجود نداشته باشد.
لحظه "حال" را دریاب
چون تنها فرصتی است که برای رسیدگی و مراقبت از عزیزانت داری.

اندکی فکر کن ...!

فداي مهربوني ِ رفيقي كه ما رو يادش نرفته

عزیزم

پشت سر شما کسی حرفی نزده که. گلپری از دوستان خیلی خوبه. خواهشا با احترام با همدیگه صحبت کنیم.

آره