حامد ♥
تنها گنجی که جستجو کردن آن به زحمتش می ارزد دوست واقعیست....
حامد ♥
همه چيز را ميتوان حاشا کرد،جز عطر آنکه دوستش داري..
حامد ♥
من گل صحرايي خود رسته ام/ رهگذري عطر مرا نوش كرد/ خوب كه از بوي تنم مست شد / رفتو مرا نيز فراموش كرد
حامد ♥
میگن درد و از هر طرف بخونی میشه درد ولی درمان و که از آخر بخونی میشه نامرد.مواظب باش واسه دردت به هر درمانی رو نکنی
حامد ♥
گشتم غزلی برای تو بیابم/غزلی زیبا تر از سکوت نیافتم
حامد ♥
اگر دنیا پر از عاشق نباشه تو این دنیا دل صادق نباشه همون بهتر که این دنیا نباشه زمین و آسمون یکجا فنا شه
حامد ♥
تو که با من سر یاری نداری/ چرا هر نیمه شب آیی به خوابم
حامد ♥
همه چیز تکراریست/صبح ساده است/گنجشک ها بی خودی شلوقش کرده اند
حامد ♥
وقتی نیستی ، باد از کنار پنجره، بی هیچ حاشیه ای میگذرد...
حامد ♥
گفت استاد: مبر درس از یاد یاد باد آنچه به به من گفت استاد یاد باد آنکه مرا یاد آموخت آدمی نان خورد از دولت یاد پس مرا منت از استاد بود که به تعلیم من اُستاد اِستاد هرچه میدانست، آموخت مرا غیر یک اصل که ناگفته نهاد قدرِ استاد، نکو دانستن حیف! استاد به من یاد نداد گر بِمُرده ست، روانَش پور نور ور بود زنده ، خدا یارش باد
حامد ♥
تمام آرزو های منی کاش // یکی از آرزو های تو باشم
حامد ♥
زندگی پژمردن یک برگ نیست بوسه ای در کوچه های مرگ نیست زندگی یعنی ترحم داشتن با شقایقها تفاهم داشتن
حامد ♥
از دم تو زندا شود هستی عیسی
حامد ♥
حلقه ی گل ، حلقه ی در ، حلقه ی گیسو، حلقه به حلقت شبح حلقه بگوشان