کاش گاهی خدا از پشت ابرها می آمد، گوشم رو محکم میگرفت و داد میزد:

آهـــــــــــــــــــای بــگــــــیـــــــــر بشـــــــــــیــــــن! انقدرغر نزن ، همین که هست !

بعد یه چشمک میزد و آروم تو گوشم میگفت :

همه چی درست میشه !

من رفتـــــــــــم ...

و تو فقط گفتــــــــــی :

برو به ........... !

مدت هـــــــــاست که بی تابم

بی تاب بازگشت و کلام آخــــــــــر َت

راستــــــــــی ...

" به سلامتـــــــــــ "

بود یــــــــا

" به جهنــــــــــم " ... ؟!!

تو تنها صدای سکوتم را به یاد می آوری...

اما این بار به خاطر امروز برایت می گویم...

بخوان!!!
.
.
.
خواندی!!!

دیدی که چقدر ناگفته داشتم!!!؟؟؟

همه این را غرور نامیدند حتی تو!!!

اما این بار فکرم را ساده نوشتم تا همه بخوانند...!

خــ ـــــدایـــــــــــی کــــــــــــﮧ

هیـــــچ گاه

نخواســــتـــــــــ

تـــــو را

بــــــــﮧ مـَטּ بــــســـــپارد.....!!!!!

پلک هایی که تا وقتی خون ……..در رگ هایشان جاری است ……..
هردم برهم بوسه می زنند ……
پلک هایی که از سحر تا پاسی از شب …….
برای در آغوش کشیدن هم …….
لحظه شماری می کنند ………
پلک هایی که حتی …..
حتی برای دقیقه ای کوتاه هم نمی توانند …….
دوری از یکدیگر را تاب بیاورند …….
پلک هایی که ……..در لحظه مرگ هم در آغوش یکدیگر جان می دهند ……
عشق را باید از آن ها آموخت ……. از پلک ها ……..
بعضی وقتا انقدر دلتنگ کسی میشی ……..
که اگه بفهمه …….خودش از نبود خودش …… خجالت میکشه …….

بغضے داشتم که ترکیــــــــــــد..
اما هر چقدر گونه هایم را لمس مے کنم
خبرے از تر شدن نیست..
مے خواهم چشم هایم را طلاق بدهم
اجاقشان
کــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــور شده.............!!