ســـودی . . .

سلام سلام صدتا سلام

سلام

خب پس چرا اسمشُ گذاشتن خیار شور ؟!

کـــــــاش از ته دل واقعا به تو فکر می کــــردم....


و گنــــاهان گذشته ام را خط می زدی...



آنوقتـــــــ من به تــــــــو نزدیکــــ تر می شــــــدم....



و احســــــاس پرواز در هوای تو را با تمام وجود حـــــــــس می کردم...



آیا میشود دلم با همـــــه ی هستـــــــیش به تو گــــــره خورد؟؟؟؟؟



آیا میــــــ شــــــــود؟؟؟؟؟

تشییع جنازه غریبانه مـــــادر
تشییع جنازه امــــــام حسن و تیر باران شدن تابوت

تن اربا اربای ارباب بی کفــنمان که سه شبانه روز بر روی خاکـــ گرم کربلا ماند

و تمام وجود این سرزمین شرمنده وجود ارباب شد...

و اربابمان بی سر بر زیر خاکـــ کربلا آرام گرفت...

همه ی مصیبـــت ها را در ذهنت یاد آور شو...

تجسم زمانی که امیرالمومنین میخواســـت از خانه خارج شود...

غازها ناله میزدند و عالم را کر کرده بودند که نـــــرو...

اما رفــــــت و موقعی که رفــــت سرش شد رود فـــــرات

فواره میزد، چه چیزی؟

هرچه بـــــود آب نبود آری خون رنگین فرق شکافته شده بود!!!

این روزهـــــــــا میرسی به تشییع جنازه امیرالمومنیــــــن...

و تـــمام غم های عالم تشییع در این دو،سه شب قدر خلاصه می شـــود...

شعار روضه حضرت علی اکبر علیه السلام – قسمت اول:
گویا جزر و مد شمشیر است
هر چه من زود هم رسم دیر است
در قیامند نیزه‌ها به تنت
که چنین قوم غرق تکفیر است
بس که قتل تو شرح می‌خواهد
لشکری بر تنت به تفسیر است
بر سر پیکر تو جان دادم
بس که این منظره نفس‌گیر است
ناله‌های مرا جواب بده
عشوه کم کن که این پدر پیر است

اشعار روضه حضرت علی اکبر علیه السلام – قسمت دوم
از خیمه‌ها درآمده خواهر بلند شو
زینب رسیده است برادر بلند شو
دنبالت آمده همه را زیر و رو کند
پس تا نبرده دست به معجر بلند شو
دشمن به ریش خونی تو خنده می‌زند
پس پشت کن به خنده‌ی لشگر بلند شو
گفتم عبا بیاورد عباس از خیام
برخیز، اذان بگو، سر منبر، بلند شو
اینجا درست نیست، مکش زانو این‌چنین
از روی پیکر علی‌اکبر بلند شو
حالا که اشک و ناله‌ی زینب قبول نیست
اصلاً بیا به خاطر مادر بلند شو
تو می‌خوری زمین، جگرم آب می‌شود
ای وارث دلاور خیبر بلند شو

جای خون در رگم شراب ریخته‌اند
مهر اولاد بوتراب ریخته‌اند