پِگوله پشمک به سر
چرا دلت گرفته قاصدک ؟! اشک هایت هستند ، غمهایت ، دردهایت... ببین تنها نیستی! دلت که برایش تنگ شد ، خودت را به دست باد بسپار. آن قدر بالا برو تا به ماه برسی. تمام تمام حرف هایت را،تمام ناگفته هایت را روی ماه جا بگذار و همانجا منتظر نگاه خیره ی کسی که انتظارش را می کشیدی بمان!
پِگوله پشمک به سر
کاش گاهی مردبودم!!! میشد تنهایی آم را به خیابان بیاورم!!! سیگاری دود کنم!!! ... و نـگـران نـگـاه هـای مـردم نـبـاشـم !!! کـاش گـاهـی مـرد بـودم !!! مـی شـد شـادی اَم را بـہ کـوچـه هـا بـریـزم ... بـا صـدای بـلـنـد بـخـنـدم٬ و هـیـچ مـاشـیـنـی بـرای سـوار کـردنـم تـرمـز نـکـنـد..
پِگوله پشمک به سر
روز گار میدونم چشم دیدن خنده های منو نداری; اما من میخندم ,حتی به بدبختی هام, فقط و فقط به کوری چشم تو .........!
پِگوله پشمک به سر
غمی درقلب دارم که درمانی برایش نیست... رفتنی دیدم که برگشتی برایش نیست... آرزویی دارم که امیدی برایش نیست... به غمی گرفتارم که پایانی برایش نیست... به جدایی اسیرم که وصالی برایش نیست.... عشق تورادرسینه دارم که قیمتی برایش نیست...
پِگوله پشمک به سر
روی من شرط ببند! تمام ِدلها را رد کرده ام ! چشم بسته این قمار را می بَرم… دوست داشتن “تـــو” بی دل است…!
پِگوله پشمک به سر
خوابــــم نمــــی بــــرد بــــﮧ همــــﮧ چیــــز فکــــر کــــردهـ امــ ... حتــــی تــــــــو و مــــی دانــــم کــــﮧ خوابــــی و قبــــل از بستــــﮧ شــــدن چشــــم هــــایت بــــﮧ همــــﮧ چیــــز فکــــر کــــردهـ ای جــــز مــــنــ
پِگوله پشمک به سر
دانه هایی از عشق کاشتم! خوشه هایی از غم برداشتم! خیانت... تکرار... و رویش نفرت ....!
پِگوله پشمک به سر
تنهاییهِِِِِِِِِِ دستایه ماااااااااااا با دست هم شد آشنا باهم تپید قلبهای ما از هم شدیم اما جدا به من بگو آخر چرااااااااااااااااااااا چرا
پِگوله پشمک به سر
خـــــــــدا گفت : او را به جهنم ببریـــــــــــد برگشت و نگاهی به خـــــــدا کــرد خــــــدا گفت : صبــــــــر کنید ؛ او را به بهشت ببریـــــــــــد فرشتگان ســـــــــؤال کردند : چــــــــــــرا جــــواب آمـــــــــــد چــــــــون او هنوز به من امیدوار است
پِگوله پشمک به سر
کاش اتفاقی رد بشی/ازکوچه های دلخوری/بِ روم نیارم که چقد/میخوام که ار پیشم نری..................
پِگوله پشمک به سر
مى خواهى بروى؟ بهانه مى خواهى؟ بگذار من بهانه را دستت دهم.. برو و هركس پرسيد چـــرا؟ بگو لجوج بود! هميشه سرسختانه عاشق بود.. بگو فرياد مى كرد! همه جا فرياد مى كرد که فقط مرا مى خواهد.. بگو دروغ مى گفت! مى گفت هرگز ناراحتم نكردى.. بگو درگير بود! هميشه درگير افسون نگاهم بود.. بگو بی احساس بود! به همه فریاد ها، توهین ها و اخم هایم، فقط لبخند می زد.. بگو او نخواست! نـخـواسـت كـسـى جـز مـن در دلــش خـانـه كـنـد......