پِگوله پشمک به سر
بی تابم..... دلم تاب می خواهد ویک هل محکم... که دلم هری بریزد پایین... هرچه را درخودش تلنبار کرده...!
پِگوله پشمک به سر
گاهی نه گریه آرامت میکند و نه خنده... نه فریاد آرامت میکند و نه سکوت... آنجاست که با چشمانی خیس رو به آسمان میکنی و میگویی: خدایا! تنها تو را دارم , تنهایم مگذار.
پِگوله پشمک به سر
دلــــــــــم دل بـــــریـــــــــدن مــیــخــــــواهــــــد ! کــمــــــی بــغـــــض..........کـــمـــــــی اشـــــک........ دلـــــــم آغــــــوش آســـمـــانــی مـیـخــــــواهـــــــد ! کـــمـــــی ســکـــــــوت.......کــــمـــــــی بـــهـــــــت...... دلــــــــم یــک کــوچـــــه میـخــــواهــــــد بـــن بســــت ! ......................و یــــــــک خـــــــــــــــــدا...................... تـــــا کـمــــی بـــــــا هـــــــم قــــــــدم بــــزنــیـــــــم ! .......................فــقـــــــط هــمــیـــــــن.......................
پِگوله پشمک به سر
ﺟﺎﻳﺖ ﺭﺍﺑﺎﺩﻳﮕﺮﮮ ﭘﺮﻣﮯ ﮐﻨﻨﺪ!! "ﺍﺣﺴﺎﺱ" ﺳﻴﺮﮮ ﭼﻨﺪ؟؟ﺁﺩﻡ ﻫﺎﮮ ﻋﺠﻴﺒﮯ ﺩﺍﺭﺩﺍﻳﻨﺠﺎ!ﺩﻭﺳﺘﮯ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﻏﺮﻳﺐ ﺍﺳﺖ ﻭﺭﻓﺘﻨﺸﺎﻥ ﺁﺷﻨﺎ........!!
پِگوله پشمک به سر
قلبِ کالِ من در فصلِ دستهای تو می رسد... فصلی برای تمامِ رؤیاها... دستی برای تمامِ فصلها...
پِگوله پشمک به سر
اول مطمئــن بـــاش کــه نمــی ریــــزد بعــد تکیـــه کــــن ، هــر کســی واســه آدم تکیــه گـــاه نمــی شــه . . .!