قرارم نی جایی برم آره زاخار

زنان { جمع زن }

از هنگامی که خداوند مشغول خلق زن بود، شش روز می‌گذشت.
فرشته‌ای ظاهر شد و گفت: "چرا این همه وقت صرف این یکی می‌فرمایید؟"
خداوند پاسخ داد:
"دستور کار او را دیده‌ای‌؟
باید دویست قطعه متحرک داشته باشد، که همگی قابل جایگزینی باشند.
باید بتواند با خوردن قهوه تلخ بدون شکر و غذای شب مانده کار کند.
دامنی داشته باشد که همزمان دو بچه را در خودش جا دهد و وقتی از جایش بلند شد ناپدید شود.
بوسه‌ای داشته باشد که بتواند همه دردها را، از زانوی خراشیده گرفته تا قلب شکسته، درمان کند."
فرشته سعی کرد جلوی خدا را بگیرد.
"این همه کار برای یک روز خیلی زیاد است. باشد فردا تمامش بفرمایید."

خداوند گفت :
"نمی شود!!
چیزی نمانده تا کار خلق این مخلوقی را که این همه به من نزدیک است، تمام کنم.
از این پس می تواند هنگام بیماری، خودش را درمان کند،
یک خانواده را با یک قرص نان سیر کند و یک بچه پنج سال را وادار کند دوش بگیرد."
فرشته نزدیک شد و به زن دست زد.
"اما ای خداوند، او را خیلی نرم آفریدی."
"بله نرم است، اما او را سخت هم آفریده‌ام.
تصورش را هم نمی‌توانی بکنی که تا چه حد می‌تواند تحمل کند و زحمت بکشد."

ﺭﻭﺣﺎﻧﻲ ﺭﺍﻩ ﻣﺴﺠﺪ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺧﺮﺩﺳﺎﻝ ﭘﺮﺳﯿﺪ :
ﻓﺮﺯﻧﺪﻡ !
ﻣﺴﺠﺪ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﮐﺠﺎﺳﺖ ؟
ﮐﻮﺩﮎ ﮔﻔﺖ : ﺁﺧﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ،
ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﭼﭗ ﺑﭙﯿﭽﯿﺪ ،
ﺁﻥ ﺟﺎ ﮔﻨﺒﺪ ﻣﺴﺠﺪ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪ .
ﺭﻭﺣﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ : ﺁﻓﺮﯾﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪ!
ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺩﺍﺭﻡ ،
ﺗﻮ ﻣﯿ ﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﻢ ﮔﻮﺵ ﺩﻫﯽ ؟
ﮐﻮﺩﮎ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ی ﭼﻪ ﭼﯿﺰﯼ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿ ﮑﻨﯽ ،ﺣﺎﺝ ﺁﻗﺎ ! ؟
ﺭﻭﺣﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ : ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺭﺍﻩ
ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻢ .
ﮐﻮﺩﮎ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ:
ﺗﻮ ﺭﺍﻩ ﻣﺴﺠﺪ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﯽ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺭﺍﻩ ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﯽ!!!

فدات خانومی با آرزوی بهترین ها

صاحب اختیاری

شوخی کردم بابا...من مامانم رشتیه...خیلی از دوستای خوبمم رشتی هستن
@javad.(مـــحـــمــد). as
@Hami ܓܨܓღ
@┘◄HΘşᙓᓰŇ
: )

الحق که همینه

ای " خـدایـی کـه در همیـن نـزدیکـی ست "

چقـدر دلـم

برایـت تنـگ اسـت