javad.(مـــحـــمــد). as
ژســتــــ روشــنـــفـــکـــریـــتــــ تـــنـــهـــا بـــرای دخـــتــــران غـــریـــبــــه اســـتــــ بــــه خـــواهـــر و مـــادرتــــ کـــه مــیـــرســــی قـــیـــصـــر مــیـــشـــوی!!!
javad.(مـــحـــمــد). as
کاش خوشبختی هم مثه مرگ حق بود!!! نه؟؟؟
javad.(مـــحـــمــد). as
تنها نشسته ام, اما تنها نیستم یادت امان به تنهایی نمیدهد
javad.(مـــحـــمــد). as
مهمترین حرف میان دو نفر همان است که بهم نمی گویند
javad.(مـــحـــمــد). as
مرور می کنم خاطراتم را، اما کپی که برابر اصل نمی شود...
javad.(مـــحـــمــد). as
می کوشم غمهایم را غرق کنم، اما بی شرف ها یاد گرفته اند، شنا کنند!
javad.(مـــحـــمــد). as
خونه غریب و خلوته تورو میگره بهونه.
javad.(مـــحـــمــد). as
کبوتر با کبوتر، باز تنهاست...!