با خودتان چند چندید ؟!

راستش منم ناراحت نمیشم ، اینجارو جایی می دونم فقط برای نوشتن..
کسایی که می خونن ، لطف میکنن ، وگرنه من با توقعشون هنوز کنار نیومدم اگه اینه که منم بهشون سر بزنم و همه چی رو لایک کنم ؛)

نوشته هام بچه های منن

سر پل صراط یجوری با آرنج میرم توو دهنش که هرچی خورده رو پس بده
و بعد می‌بخشمش که با خیال آسوده ای از بابت ِ من, بره به جهنم