سلاممممممممممم

من ، تو را
تو ، رفتن را
آسوده برو ! دلواپس نباش
من و درد و یادت تا ابد با هم هستیم

رفت … !

تا با تو یگانه شود این جان و دل شیدا

در دل هوس از همه بیگانه شدن دارم

ای عشق بلاانگیز، با خانه خرابانم

چندی است که سودای هم خانه شدن دارم

درجذبه ی چشمانت ، این سان که شدم از خود

دیگر چه هراسی از مستانه شدن دارم

زان دم که شکفت از دل صد رنگ جنون با من

درسرنه دگر وهم فرزانه شدن دارم

من ذوق سرافشاندن در بزم بلاجویان

یا خاک سرکوی جانانه شدن دارم

از می بگذر ای دل ، از من بطلب مستی

زین سان که سر و برگ میخانه شدن