الهی نسوزی،تو گفتی بسوزم

گذاشتی که هر شب به ره چشم بدوزم

من از گریه هر شب یه دریا می سازم

همه زندگیمو به چشمات می بازم

صدای دلم رو تو نشنیده رفتی

خراب تو گشتم کلامی نگفتی

تو را می سپارم به دست خدایت

فقط او شنیده همیشه صدایم

یه شب عاشقانه برات گریه کردم

تو هرگز ندیدی به لب آه سردم

تو با بی وفای به خاکم نشوندی

من ساده دل رو به غربت کشوندی

نمی بخشمت من،ببین روزگارم

ببین از جدای چه بر سینه دارم

تو را می سپارم به دست خدایت

فقط او شنیده همیشه صدایم

منکه مهربوووووووونم

بیشتر از واقعیت تو را میان این کلمات نفس کشیدم، زندگی کردم و باور کردم . . . می روم اما هنوز هم دلم روشن است که روزی از زوایای گریه هایم ظهور می کنی...

تقلب توانگر کند مرد را / تو خر کن دبیر خردمند را !(استاد)

چرا گریه می کنی هیوا جونی؟؟؟