تا در برتم بکش در آغوش مرا

شبها به لبت شراب کن نوش مرا

من برزخی ام به کوی تو راهم نیست

افتاده ام از پای بگیر در آغوش مرا

هر شب که به محراب تو سر بگذارم

در حال نمازم ببر تو از هوش مرا

سین و واو و نون و یا و الف من

جامی قدحی بگیر و گو نوش مرا


(علی مطلبی )

دیشب دوباره به خواب ، دیده ام تو را

عریان و بی نقاب ، دیده ام تو را

حوای غزلهای منی رو سینه ات

از روبرو غزل و پشت سر ، آه ه ه چیده ام تو را

از میوه ممنوعه اندام تو حوای خوب من

با عشوه و ناز ، بی حساب چیده ام تو را


(علی مطلبی)

پ من دیگه خیلی گیجم .

الهی بگردم که مظلوم شدین امروز

لیلای قصه ات را کنار بید مجنون به خواب دادی...

وقتی می رفتی،بغض ترانه ام ترک برداشت،دیدی؟

اتاقم پر از دود سیگار است!

طعم تلخش را دوست ندارم،اما شرف دارد به تلخی لبخندهای ساختگی ات

در ازدحام افکاری که انتهایشان تنها به تو میرسد،

صدایی آرام در گوشم زمزمه کرد:

آهای فلانی!

چند کوچه بالاتر،دوستت دارن هایت را به حراج گذاشته اند

حالا هی روی پشت بام خیالش جولان بده...

بغض راه گلویم را بسته

اینجا چقدر سرد است!

خدایا... بغلم کن...

چه باشرف

والا

من من من قیلون

شایدم روزی برسه منم اتیش قیلونموبا عشق کسی روشن کنم نه یاد کسی.....