پای چپ جهان را، با اره‌ای بریدن
چپ پاچه‌های شلوار، سیگار پشت سیگار
در انجماد یک تخت، این لاشه منفجر شد
پاشیده شد به دیوار، سیگار پشت سیگار

تو بیزار از من وعشق منِ زار

چرا این سرنوشت؟ لعنت به پرگار

من و تنهایی وسردرد و سیگار

من و این تن که سر را داده بر دار

من و این تو که یادت می ده آزار

تو و جنات تجری تحت انهار

من و تنهایی و سردرد و سیگار

از اون روزی که شب اومد به اصرار

از اون سالی که یارم رفت به اجبار

من عادت کرده ام تنها به این کار

من و تنهایی و سردرد و سیگار

نمِ یادت در این رویای نمدار

هنوزم عاشقم بسیار و بسیار

نمی دونی چه با هم شیشن این چهار

من و تنهایی و سردرد و سیگار

من و عکسی که اینجا مونده ناچار

من و گل نه، تو و عکست با یه خار

من و این من که حالا مونده بی یار

من و تنهایی و سردرد و سیگار

من این دل که تنها مونده انگار

من و جنسی که مونده بی خریدار

من وقلبی به درد تو گرفتار

من و تنهایی و سردرد و سیگار

شب و درد و یه پیشونی تب دار

تو و یک نامه با مضمون اخطار

" نگاهت باشه این بار آخرین بار "

کتی

@Mostafa

سیگار میکشم ،
یعنی نه عاشقم و نه تنها
اما گسسته ام ...

سیگار میکشم
یعنی هنوز حس میکنم که باز
راهیست سوی تو ...
از پشت ویرانه های تخیل ، از پشت قصه ها ...
از دوردست نگاه کودکان ، وقتی که می دوند ،
سوی شکوه و طراوت یک لحظه زندگی ...

سیگار میکشم
یعنی که در تمام غزل ها
من می نوشتمت ،
اما دگر نه من آنم ، نه تو سرود من

سیگار های من ، تنها رفیق لحظه سردی که می روی
بی تو نشسته ام ... اینجا کنار آتش سرد وجود خویش ...
آتش کشیدی و اکنون خاکسترم به جاست...

سيگار زیر لب....
دودی غلیظ..
ریه ام بی تقصیر است
...دارد تاوان

ندانم کاری طبقه پایینیش اش را پس میدهد...
سيگار ميکشم تا دود کنم خیال بودنش را...
تا سیاه کم دوران زجرم را....

زندگی بی رحم است....
زندگی لحظه به لحظه شده است...
زندگی شوق ندارد دیگر...

زندگی کام ...
زندگی کام به کام سيگار...

افتخار میدی خانمی