میدونم.....پیوست سکوت....برای رفیقی که دلش اومد و رفت دلش گرفت و برگشت...

...

برگشتم ب خاطر ِ رفقایی ک توی ِ تموم لحظات حسشون کردم ، نه کسایی ک عند ِ رفاقتشون یه لایک و بازنشره ...!

وقتی کسی توروبخواد.................همیشه کنارته حتی بایه لایک.....

نداریم که

حالا فک کن داریم.میخوای چیکار ؟

براخوش خطی بابا کورشدم بااین خط هاشون

برای چشمانم نماز باران بخوان!!... بغض کرده . . . ابریست . . . اما نمیبارد...!!!

هر قدر منتظرت ماندم, نه در افق کوچه آمدی نه در امتداد دشت! فقط چشمانم به آسمان ماند و ستاره ای که هرگز به من چشمکی نزد... نه تو آمدی نه خاطراتت رفت من بودم و تو نبودی من ماندم و تو نماندی ... حالا اما نه دیگر کوچه باغ سبز است و نه گلدان تو,بر طاقچه... فقط چشمان ماند به در... تا ابد...........

ماندن، سنگ بودن است و رفتن، رود بودن بنگر که سنگ بودن به کجا می رسد جز خاک شدن و رود بودن به کجا می رود جز دریا شدن . . .

چقدر دلم هوايت را مي كند

حالا كه دگر هوايم را نداري...!

باز پاییز است، اندکی از مهر پیداست حتی در این دوران بی مهری باز هم پاییز زیباست مهرت قشنگ ٬ پاییزت مبارک . . .

سـکـوتــم از رضـایت نیســت دلــم اهــل شــکایت نیســت



هزار شاکی خودش داره خودش گیره گرفتاره



همون بهتر که ساکت باشه این دل جدا از این ضوابط باشه این دل



از این بدتر نشه رسوایی ما که تنها تر نشه تنهایی ما



که کار ما گذشته از شکایت هنوز هم پایبندیم در رفاقت



می ریزه توخودش دل غصه هاشو آخه هیچ کس نمی خواد قصه هاشو

کسی جرمی نکرده گر به ما این روزها عشقی نمی ورزه

بهایی داشت این دل پیش ترها که در این روزا نمی ارزه

گفتند ستاره را نمي توان چيد ... و آنان که باور کردند... براي چيدن ستاره ... حتي دستي دراز نکردند... اما باور کن ... که من به سوي زيباترين و دورترين ستاره... دست دراز کردم... و هر چند دستانم تهي ماند ... اما چشمانم لبريز ستاره شد

اوه ببین کی اینجاس کتایون ریاحی

دلم برات تنگیده بود

آره از چیشای ِ قرمزت معلومه