چقدر عزیزی..برام ولی انگاری جایی توی زندگیت ندارم....و مث ادمهای مجازی شدم ......
سردی حرفای دیشبت یادم نمیره.....
زهر میخندم....

دوست داشتن یک نوع باوره خوش به اون باوری که صادقانه باشه

حقم نبود............حالا سوختنت رو میبینم...هیچ حسی بهت ندارم.....
ازت گذشتم...حلالت کردم...ولی توی قلبم جایی نداری.

تبریک خانومی. بوس .

سمتِ راستَیس . . . شیطون میزنه