وای از دست این تنهایی، وای از دست این دل بهانه گیر

وای از این لحظه های نفسگیر ،ای خدا بیا و دستهای سردم را بگیر

خسته ام ، باز هم دلم گرفته و دل شکسته ام در حسرت لحظه ای آرامشم ،

همچنان اشک از چشمانم میریزد و در انتظار طلوعی دوباره ام

همه چیز برایم مثل هم است ، طلوع برایم همرنگ غروب است ،

گونه هایم پر از اشک شده و عین خیالم نیست ، عادت کرده ام دیگر....

عادت کرده ام از همنیشینی با غمها ، کسی دلسوز من نیست

قلبم رنگ تنهایی به خودش گرفته ، دیگر کسی به سراغ من نمی آید،

تمام فضای قلبم را تنهایی پر کرده ، دیگر در قلبم جای کسی نیست

هر چه اشک میریزم خالی نمیشوم ،

هر چه خودم را به این در و آن در میزنم آرام نمیشوم ،

کسی نیست تا شادم کند ، کسی نیست تا مرا از این زندان غم رها کند

دلم گرفته ....

خیلی دلم گرفته....

مامانی

خیلی لوسی

گمت کردم..توی دنیای مجازی...گفتیم رفاقت.....ی مدت راز داربودیم...............کنارهم بودیم و همیشه حرفات تودلم می مونه............ولی من حرفاموازکسی شنیدم....امشب..رسمش نبود......بااینکه اون طرف هم رفیق منه..............

تمام احساسی ک داشتمو نگفتم............ونمیگم.........
حرفایی ک شنیدمو نشنیده گرفتم...........
و ب خداسپردم اونارو ..............
کنار بهترینم نبودم امروز............تنها دلتنگ اونم.دلتنگ چشمهای مشکی و دلبری هاش ................
اغوش توبرای من امن ترین جای عالمه...... #خدا
شبتون سپید/107/