قافیه رو حال کردم

کجاست بگو

اون که برات مي مرده کو

اون که قسم ميخورده که دوست داره

اما به جاش با يه قسم.هر چي که داشتي برده کو

تنها شدي

باز تف سر بالا شدي

گذاشت و رفت.ديدي دوست نداشت و رفت

کجاست بگو

اون که برات مي مرده و هرچي که داشتي برده کو

اون که يه باره اومد و اتيش به زندگيت زد و ازت بريد

اون که دل ساده و تنهاتو به صلابه کشيد

يادت باشه منتظر اون که ميگه دردتو ميدونه نشي

حرفاشو باور نکني.هرکي بياد نمک به زخمت مي زنه

ساده ي دل داده ي من گول نخوري.دوباره ديوونه نشي

من بودم و

تو

و یک عالمه حرف…

و ترازویی که سهم تو را از شعرهایم نشان می داد!!!

کاش بودی و

می فهمیدی

وقت دلتنگی

یک آه

چقدر وزن دارد

سهم “من” از “تو” عشق نیست ، ذوق نیست ، اشتیاق نیست همان دلتنگی بی پایانی ست که روزها دیوانه ام می کند !