و از آرامش این قـبـر
همین فهمیدم
که به مُـردن حتا
می‌توان عادت کرد.
::

آنکه فکر می‌کنی بدون او
هیچ گاه
روزهای بعدی‌ات نمی‌رسد ز راه
ناگهان
ماضی بعید می‌شود.
::

و ایزد نگهدارتان باد
ای چشم‌هایش!
::

بیایـم
در آرامشت پا بگیرم
و در ابرهای لطیفی که داری
بباری و معنا بگیرم.
بیایی...